0 0
Ваша кошык пустая
RU

Піва: Водныя працэдуры

Што вы засыпаеце ў свой варачны бак? Пытанне, відавочна, не ўзроўню «Што? Дзе? Калі?» з рызыкай пераходу балаў гледачам. Солад, хмель, рознай ступені экзатычнасці дабаўкі, што, магчыма, падказвае чарговую тэму спаборніцтва хатніх півавараў. Асноўныя кампаненты варэння піва вы адбіраеце з асаблівай дбайнасцю і гатовыя плаціць за інтуітыўна лепшыя, рэкамендаваныя, правераныя інгрэдыенты. Але, часта недастаткова ўвагі півавары надаюць якасці вады... А потым дзівяцца, чаму іх супэр-прадукт прымушае сяброў крывіцца ды спешна прыдумляць агульныя, не абавязваючыя кампліменты-адмазкі.

Забудзьцеся пра школьную формулу «H2O» - у рэальнасці вада ўключае ў сябе масу элементаў - карысных для піваварства і не. Як мы не дыхаем чыстым кіслародам, так і вада, якую мы п'ём - у тым ліку і з піўнога куфля - утрымлівае ў сабе масу важных для нашай справы элементаў.

Прадэзінфікаваць, ачысціць - недастаткова. Гэта нават не палова справы. Дыстыляваную таксама не ўжывеш. Такім чынам, што трэба ўлічваць пры выбары вады для піва? Іёны. Яны бываюць розныя - іёны кальцыя, карбанату, магнію, натрыю, сульфатаў, хларыдаў - асноўныя, тыя, якія нам важна ўлічыць.

Кальцый - элемент, які непасрэдна ўплывае на жорсткасць вады. Трэба, каб яго змест не выходзіў ні за ніжэйшую, ні за верхнюю планкі ў межах 50-150 мг/л. Гэта забяспечвае правільнасць працэсаў яшчэ на этапе заціраньня соладу і падрыхтоўкі дрожджаў.

Магній - у нашай справе гэта «стрыечны брат» (ці «кузэн» - як каму больш падабаецца :-) ) кальцыя - таксама, хай і ў меншай ступені, уплывае на жорсткасць вады. Прыдатны ўзровень - у межах 10-30 мг/л. Калі ў піва непатрэбны звязальны, кіслы, горкі прысмак - хутчэй за ўсё, півавар «накасячыў» менавіта ў гэтым пункце.

Натрый - элемент, які робіць піва вельмі прыемным «навобмацак», калі вы толькі-толькі зрабілі глыток. Але калі натрыю з лішкам - на смак напой будзе нагадваць піва, у якое плюхнулі марской вады. Норма - 10-70 мг/л. Для некаторых гатункаў піва можна дапускаць і 150 мг/л і нават больш, але не заходзячы за планку ў 200 мг/л у любым выпадку.

Хларыды - дэзінфектар - які выкарыстоўваюць і «вадаправоднікі» і півавары, дапамагаюць зрабіць смак піва «складаным». Калі іх шмат, піва будзе «гучаць» як лекі (ці як спроба папіць з басейна). Варта трымаць хларыды ў рамках 150 мг/л, максімум - 200 мг/л.

Сульфаты дапамагаюць хмелю стварыць сваю класную піўную гарчынку. Тут таксама важна не перабраць: дастаткова 10-50 мг/л - для пілснэраў і іншых лёгкіх гатункаў піва, 30-70 мг/л - для класічных Эляў, 100-130 мг/л - толькі для венскіх ды дортмундскага, па вызначэнні, выказана горкіх гатункаў, да 500 мг/л - выключна для светлых Эляў Бартон і Трэнт.

Карбанат і бікарбанат - самыя важныя злучэнні ў піваварстве, дакладней, у той частцы, якая тычыцца вады. Яны ў значнай ступені вызначаюць важныя pH-фактар затору і карбанатную жорсткасць вады. Норма - 25-50 мг/л для светлых гатункаў, 100-300 мг/л - для цёмных.

Магчыма, дадзеная інфармацыя мае каштоўнасць у большай ступені для ўладальнікаў бровараў, аднак, мы спадзяемся, што яна будзе карыснай і для звычайнага хатняга півавара, які варыць свой напой з любоўю і адказнасцю. :-)

Аўтар: Юргіс Думбляўскас


Лістапад 29, 2016 14:11